آدما

 

خیلی آدما تو دنیا هستن

هر کدوم یه رنگی دارن

هر کدوم یه خلقی دارن

یکی دمدمی مزاجه

یکی رو حرفش نمی شه حرف زد

یکی روزارو دوست داره یکی شبارو

یکی دریارو یکی خشکی رو

یکی شاعر و احساساتی

یکی فلزی و خشک و منطقی

یکی سفیده مثل برف یکی سیاهه مثل ذغال

یکی  با یه حرف عصبانی میشه

یکی آسمون هم بیاد سرش آخ نمیگه

یکی از تمیزی برق می زنه

یکی همه ش بوی بد میده و کثیفه

یکی حرف عادی ش شوخیه

یکی با یه من عسل هنوزهم تلخه

یکی درازه یکی کوتاهه

یکی تپلی و نقلی و قلمبه س

یکی لاغر و زرد و بی قواره س

یکی مهربونه حتی با دشمناش

یکی سختگیره حتی با دوستاش

یکی ساده س مثل آب

یکی هفت خطه مثل مار

یکی رو باید تو سرش زد تا یه کلمه حرف بزنه

یکی انقدر فک می زنه که سرسام می گیری

یکی قیافه ش آدمو جذب می کنه

یکی ریختش آدمو یاد برزخ می ندازه

یکی تیپش با مد روز عوض میشه

یکی صد ساله که همونه که بوده

یکی با یه سلام به آدم اعتماد می کنه

یکی بعد از چند سال هنوز می ترسه جیبشو بزنی

یکی از دستاش کار می کشه یکی از عقلش

یکی صبحها دلش می خواد دنیا تموم شه

یکی مثل فشنگ از رختخواب می پره بیرون

یکی عینکیه یکی فرفریه

یکی چشم و ابرو مشکیه یکی بور و سفیده

یکی پررو و جسوره یکی کمرو و خجالتی

یکی به پولش می نازه یکی به اصالتش

یکی به اندامش یکی به قیافه ش یکی به باباش

یکی به چشاش

یکی هم به هیچی ش می نازه

هر کی یه جوره هر کی یه رنگه

ولی همه ی اینا یه چیزای مشترک هم دارن    

همشون یه موقع هایی هم شبیه هم می شن

 

به نظر شما اونا چیه؟ چه موقع هاییه؟

"سجاد باقرزاده"

عکسهای بچه‌های یگان 712 (با تشکر از امیرحسین بابت گرفتن عکسها)

برای دیدن تصاویر در اندازه واقعی برروی آن کلیک کنید.

 

   

جشن سردوشي

بعد از گذشت 2 ماه بالاخره دوره آموزش خدمت سربازي به پايان رسيد. تازه توانستم وبلاگ رو به روز كنم. پايان دوره آموزشي و گرفتن سردوشي را به تمام هم خدمتي هايم تبريك عرض مي كنم. تبريك باد بر يگان 712 اعزامي تيرماه 87 تبريك باد بر بچه هاي مرآ 01 تبريك باد بر بچه هاي آسايشگاه 1 و 2 دوستان عزيزم و هم خدمتي هاي گرامي ام و سازنده خاطرات دوران آموزشي ام بنده در اين وبلاگ قصد دارم خاطرات گفته ها و نظرات شما را بنويسم لطفا مرا از نوشته هاي خود بهره مند كنيد تا هم يادآوري خاطرات شود و هم ديگر دوستان با شما بيشتر و بيشتر آشنا شوند شما مي تونيد خاطراتتون رو در مورد نگهباني ها آسايشگاه سلف غذا كلاس هايي كه با هم داشتيم و ... به ايميل من كه در اختيارتون گذاشتم بفرستيد حتما در وبلاگ مي نويسم از ذكر ايميلم در وبلاگ معذورم به دليل جلوگيري از ارسال هرز نامه ها و ويروس ها سعي كنيد حداقل ماهي يك بار به اين وبلاگ سري بزنيد پشيمان نميشويد اين وبلاگ مال خودتون بدونيد راستي نمومه سوالات لطيفه ي يگان به دستتون رسيده كاري بود از تك تيرانداز يگان مي دونيد كه كي رو ميگم مصطفي ج. (از ذكر نام كامل افراد خوددادي ميشود) نام چند تن از بچه هاي يگان 712 اعزامي 1 تير ماه 1387 ارشد يگان محسن ت. ارشد آسايشگاه 1 دكتر وحيد ج. ارشد آسايشگاه 2 دكتر عادل م. ارشد سلف محمد ا. از بچه هاي تاثير گذار در يگان، فوق ليسانس وظيفه مرتضي غ.(معروف به ارتشبد وظيفه) از روزهاي اول ورودمان به پادگان بگم يادتون هست حتي وقتي براي آب خوردن نداشتيم اما فرماندمون مي گفت اين چند روز اول وقت كم مياريد روزهاي آخر حوصله تون سر ميره و ما باور نمي كرديم. روزهاي اول تشنگي هاش خستگي هاش، دوندگي هاش كم تحملي هاش يادمون نمي ره ياد پدافند هاي عامل وغير عامل به خير، ياد نگهباني هاي بيش از اندازه به خير (مخصوصاً پاس 2 با اون بي خوابي هاش به خير) ياد خاطرات تلو به خير ياد دمپايي ها چادر ها خورشت وحشت رد پاي مرغ يه شعر براي بچه هاي امريه دار در سربازي : شركت گاز و نفت و آب و خاك در كارند تا سربازي به جاي آري و كد نخوري يه شعر براي غير امريه دار ها: جوانم و ايراني ام روزگازم بد نيست آمده ام سربازي آب و ناني هست چند روزي قفسي ساخته اند از لباس به تنم راستي بچه ها اگر دوست داشتيد، از اوضاع واحوال زمان حال خود نيز بنويسيد